آروم برو
اینجا بدونت حجم زندگی برام کمه
وقتی نباشی حس مُردن همراهمه
آروم برو
باور کن این رفتن شروع درد ماست
جز ما یه بغض کهنه ای همدرد ماست
آروم برو
یه لحظه از خودت بپرس بعدش که چی
حرفای ما رو بعد ما میگی به کی
شاید دلت لرزید و دید
این حال و روز نااُمید
از رفتنت دست بکشی و نری
برچسب: آروم,
نویسنده: کامیار شمس